TCK Madde 182(2)'de düzenlenen nitelikli taksirle çevreyi kirletme suçunun manevi unsuru nedir? Failin, atığın 'tedavisi zor hastalıklara neden olabilecek nitelikte' olduğunu bilmesi gerekir mi?

TCK Madde 182(2) taksirli bir suçtur. Taksir, TCK Madde 22/2'de 'dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla, bir davranışın suçun kanuni tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesi' olarak tanımlanır. Bilinçli taksir ise (m.22/3) 'kişinin öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana gelmesi'dir. Bu suçun oluşması için failin, attığı atığın spesifik olarak tedavisi zor hastalıklara yol açacağını bilmesi ve bunu istemesi (kast) aranmaz. Failin, genel olarak çevreye zararlı olabilecek, tehlikeli nitelikte bir atığı, gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek (örneğin, tehlikeli atık bertaraf usullerine uymayarak) çevreye vermesi ve bu atığın objektif olarak TCK m.182(2)'deki sonuçları doğurabilecek nitelikte olması yeterlidir. Eğer fail bu sonuçları öngörmüş ancak istememişse bilinçli taksir, öngörmemişse bilinçsiz taksir söz konusu olur. Atığın bu niteliğini bilmesi, taksirin derecesini (bilinçli taksir olup olmadığını) etkileyebilir.