TCK m.182'ye göre çevrenin taksirle kirletilmesi suçunda 'zarar verme' ihtimalinin yeterli olması, bu suçun 'somut tehlike suçu' mu yoksa 'soyut tehlike suçu' mu olduğu tartışmasını nasıl etkiler?

TCK m.182'de 'çevreye zarar verecek şekilde' ifadesi, Yargıtay içtihatlarında 'zarar vermeye elverişlilik, zarar ihtimali' olarak yorumlanmaktadır. Bu yorum, suçun oluşumu için fiilen bir zararın meydana gelmesinin aranmadığını gösterir. Bu durum, suçu 'tehlike suçu' kategorisine sokar. 'Zarar ihtimalinin' somut olayın özelliklerine göre, atığın niteliği, miktarı, bırakıldığı alıcı ortam gibi faktörlere göre değerlendirilmesi gerektiği için, bu suçun genellikle 'somut tehlike suçu' olarak nitelendirilmesi daha uygundur. Yani, yapılan eylemin somut olarak bir tehlike yaratma potansiyeline sahip olması gerekir. Soyut tehlike suçlarında ise tehlikenin varlığı kanuni tiple varsayılır, ayrıca ispatı gerekmez.