Yargıtay 18. Ceza Dairesi'nin 2015/17840 K., 2016/17180 K. sayılı kararında, bir işletmenin atık deşarjının kanalizasyon sistemine veya ortak arıtma tesisine yapılması durumu ile doğrudan alıcı ortama yapılması durumu TCK m.181/182 açısından neden farklı değerlendirilmektedir?

Kararda, atıksuyun doğrudan alıcı ortama (nehir, göl, deniz, toprak) verilmesi halinde TCK m.181 veya m.182'deki suçların oluşabileceği belirtilmiştir. Ancak, atıksuyun nihayetinde arıtmaya tabi tutulacak bir kanalizasyon sistemine veya OSB'lerdeki gibi ortak arıtma sistemine deşarj edilmesi durumunda, 'atığın alıcı ortama verilmesi' unsuru doğrudan gerçekleşmediği için çevreyi kirletme suçunun oluşmayacağı ifade edilmiştir. Bu durumda, kanalizasyon sistemine deşarj edilen atıksudaki kirlilik parametreleri yönetmeliklerdeki limitleri aşsa bile, bu durum genellikle belediyelerce ek kirlilik bedeli alınmasını gerektirir, ancak ceza hukuku anlamında suç oluşturmaz. Temel ayrım, atığın son ulaştığı yerin niteliğidir.