Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2016/699 E., 2021/51 K. sayılı kararında, birden fazla sahte bono düzenlenmesi ve kullanılması eylemlerinin sübutu değerlendirilirken hangi delillere dayanılmıştır ve sanığın iflas etmiş olması bu değerlendirmeyi nasıl etkilemiştir?

YCGK kararında, sanığın sahte bono düzenleyip kullandığına dair sübut, öncelikle borçlu olarak gösterilen kişilerin imzalarının kendilerine ait olmadığının icra mahkemeleri veya ticaret mahkemelerindeki bilirkişi raporlarıyla tespit edilmiş olmasına dayanmıştır. Karnur Apartmanı Yöneticiliği adına düzenlenen senetlerde ise, apartman yöneticisinin ve malvarlığının bulunmadığına dair haciz tutanakları ve apartman sakinlerinin beyanları delil olarak kabul edilmiştir. Sanığın senetleri kredi borcuna karşılık bankalara ibraz ettiği sabit görülmüştür. Sanığın iflas etmiş olması veya şirket defterlerinde bu borçlara dair kayıt bulunması, karşılıklı inceleme imkanı olmaması nedeniyle suçun sübutunu etkilemeyecek bir faktör olarak değerlendirilmiştir. Bu deliller ışığında, sanığın TCK m.204 (m.210/1 yollamasıyla) kapsamındaki resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği kabul edilmiştir.