TCK m.182 kapsamında çevrenin taksirle kirletilmesi suçunda, bir atığın 'çevreye zarar verecek şekilde' alıcı ortama verilip verilmediğinin değerlendirilmesinde, atığın miktarı ve yoğunluğu tek başına belirleyici midir, yoksa alıcı ortamın özellikleri de dikkate alınır mı?

Atığın miktarı ve yoğunluğu önemli olmakla birlikte tek başına belirleyici değildir. 'Çevreye zarar verecek şekilde' olup olmadığının değerlendirilmesinde, alıcı ortamın (su, toprak, hava) özellikleri, hassasiyeti, mevcut kirlilik yükü, kendini yenileme kapasitesi gibi faktörler de dikkate alınır. Örneğin, küçük bir dereye az miktarda bırakılan bir kirletici büyük bir zarara yol açabilirken, aynı miktardaki kirletici büyük bir denizde seyrelerek önemli bir etki yaratmayabilir (ancak bu durum yine de suç oluşturabilir). Ya da zaten kirlilik yükü yüksek bir alıcı ortama eklenen az miktardaki bir atık dahi, mevcut durumu daha da kötüleştirerek 'zarar verecek şekilde' kabul edilebilir. Yargıtay kararları (örn: 18. CD, 2015/42905 K.) bu tür bütüncül bir değerlendirmeyi gerektirir.