TCK m.204'e göre resmi bir belgenin sahte olarak düzenlenmesinde 'aldatıcılık özelliği'nin objektif olarak saptanması gerektiği belirtilmektedir. Bu objektiflik, belgenin muhatabının kişisel özellikleri (bilgisizlik, ihmal) karşısında nasıl bir anlam ifade eder?

Aldatıcılık özelliğinin objektif olarak saptanması, sahteciliğin ortalama dikkat ve bilgiye sahip bir kişiyi aldatabilecek nitelikte olması anlamına gelir. Belgenin muhatabının aşırı dikkatsizliği, özensizliği veya özel bilgisizliği nedeniyle aldanmış olması, belgenin objektif olarak aldatıcı olduğu anlamına gelmez. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.10.2003 tarihli ve 232-250 sayılı kararında da belirtildiği gibi, muhatabın hatasından kaynaklanan fiili iğfal, aldatma yeteneğinin varlığını göstermez. Örneğin, bariz bir şekilde sahte olduğu anlaşılan bir belgeyi, bir memurun ihmali sonucu kabul etmesi, o belgeye hukuki geçerlilik veya aldatıcılık vasfı kazandırmaz. Aldatıcılık, belgenin kendisinden kaynaklanmalıdır.