Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2017/710 E., 2020/493 K. sayılı kararında, taksirli suçtan verilen uzun süreli hapis cezasının TCK m.50/4 uyarınca adli para cezasına çevrilmemesine ilişkin yerel mahkeme gerekçesi neden yeterli görülmemiştir?

YCGK, sanığın asli kusurlu olması, ölenin yakınlarının zararının giderilmemiş olması ve yargılama sürecinde pişmanlık göstermemesi gibi hususları dikkate alarak, yerel mahkemenin hapis cezasını adli para cezasına çevirmeme yönündeki takdirinin TCK m.50/1'deki kriterlere uygun, kanuni, yeterli ve dosya kapsamıyla uyumlu olduğuna karar vermiştir. Yani, Özel Daire'nin 'yasal koşulları oluşmadığı' şeklindeki yetersiz gerekçeyle adli para cezasına çevrilmemesi yönündeki eleştirisi yerinde bulunmamış, yerel mahkemenin daha detaylı gerekçesi (pişmanlık duymaması, kusurun ağırlığı, zararın ağırlığı) yeterli kabul edilerek onama kararı vermiştir. Dolayısıyla, uyuşmazlıkta yerel mahkeme gerekçesi YCGK tarafından yeterli bulunmuştur. Sorudaki ifade hatalı olabilir; YCGK, çevrilmeme gerekçesini yeterli bulmuştur.