TCK m. 182'de düzenlenen çevrenin taksirle kirletilmesi suçunda, 'taksir' unsurunun ispatı açısından, failin ilgili çevre mevzuatını (yönetmelikler, standartlar) bilme yükümlülüğü var mıdır? 'Mevzuatı bilmiyordum' savunması geçerli midir?

TCK m. 4/1'e göre 'Ceza kanunlarını bilmemek mazeret sayılmaz.' Bu ilke, sadece ceza kanunları için değil, suçun unsurlarını oluşturan diğer kanun ve idari düzenlemeler için de geçerlidir. Çevrenin taksirle kirletilmesi suçunda 'taksir', 'dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık' olarak tanımlanır. Özellikle bir ticari veya sınai faaliyet yürüten (fabrika, atölye, tesis işleten) bir kişinin, bu dikkat ve özen yükümlülüğünün en başında, kendi faaliyetiyle ilgili çevre mevzuatını bilmek ve buna uygun hareket etmek gelir. Bu kişilerden, faaliyetlerinin çevreye olan etkilerini düzenleyen yönetmelikleri, standartları ve limit değerleri bilmeleri beklenir. Dolayısıyla, bir fabrika sahibinin veya sorumlusunun, 'yönetmelikteki deşarj limitlerini bilmiyordum' şeklindeki bir savunması, hukuken geçerli bir mazeret olarak kabul edilmez. Bu durum, TCK m. 30'daki 'hukuki hata' kapsamında da değerlendirilemez. Çünkü bu hata, herkesin bilmesi gereken veya en azından araştırması gereken bir konuda olduğu için 'kaçınılmaz' bir hata değildir. Bu nedenle, mevzuatı bilmemek, taksir sorumluluğunu ortadan kaldırmaz.