Bir sanık, mükerrir olduğu için TCK m. 86/2'deki basit yaralama suçundan zorunlu olarak hapis cezasına mahkum edilmiştir. Mahkeme, TCK m. 50/2'deki yasağa rağmen bu hapis cezasını adli para cezasına çevirmiştir. Karar, sanık aleyhine temyiz edilmemiştir. Bu durumda Yargıtay'ın tutumu ne olur?

Yargıtay, bu durumda karardaki hukuka aykırılığı tespit eder ancak 'aleyhe bozma yasağı' (CMUK m. 326/son) nedeniyle kararı sanığın aleyhine olacak şekilde bozamaz. Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 2018/1433 sayılı kararında bu durumun bir örneği görülmektedir. Mahkemenin kararı iki açıdan hukuka aykırıdır: TCK m. 58/3 gereği mükerrir sanık hakkında hapis cezası seçilmesi zorunludur. TCK m. 50/2 gereği de, seçimlik cezalardan hapis tercih edildiğinde bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez. Mahkeme, bu açık kurallara aykırı davranarak sanık lehine bir hata yapmıştır. Yargıtay, temyiz incelemesinde bu hatayı 'eleştiri' konusu yapar ve hukuka aykırılığı belirtir. Ancak, kararı sadece sanık temyiz ettiyse veya aleyhe bir temyiz yoksa, sanığın kazanılmış hakkı doğar. Yargıtay, kararı bu yönden bozarak sanığın adli para cezası yerine hapis cezası almasına veya hapis cezasının infaz edilmesine yol açamaz. Bu nedenle, eleştiri yapmakla yetinerek hükmün diğer yönlerini inceler veya hükmü onar.