Bir sanık hakkında verilen kısa süreli hapis cezası, TCK m. 50/1-d uyarınca 'yerleşik bulunduğu il sınırları içinde kahvehane, lokal ve benzeri yerlere gitmekten yasaklanması' tedbirine çevrilmiştir. Yargıtay 18. Ceza Dairesi'nin 2018/5047 sayılı kararına göre bu karar neden bozulmuştur?

Bu karar, hükmedilen seçenek yaptırımın, işlenen suçla bağlantılı olmaması ve sanığın yeniden suç işlemesini önlemeye yönelik bir amaca hizmet etmemesi nedeniyle bozulmuştur. TCK m. 50/1-d'nin amacı, sanığı suça iten çevresel veya sosyal etkenlerle bağını koparmaktır. Tedbirin, işlenen suçun niteliğiyle ve sanığın kişiliğiyle uyumlu olması gerekir. Karara konu olan suçun (içeriği belirtilmemiş olsa da) kahvehane veya lokallere gitmekle bir ilgisi olmadığı anlaşılmaktadır. Bu tür genel ve suçla bağlantısı kurulmayan bir yasak, sanığın ıslahına hizmet etmeyen, sadece sosyal hayatını anlamsızca kısıtlayan keyfi bir yaptırım niteliği taşır. Yargıtay, bu nedenle tedbirin, gerçekleştirilen eylemle herhangi bir bağlantısı bulunmadığını ve kanunun amacına uygun olmadığını belirterek kararı bozmuştur.