Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2022/9 sayılı kararında, tekerrüre esas sabıkası bulunan bir sanık hakkında, seçimlik ceza içeren TCK m. 86/2'den (basit yaralama) mahkumiyet kurulurken, TCK m. 58/3 gereği zorunlu olarak hapis cezası seçildikten sonra, bu cezanın TCK m. 50 uyarınca adli para cezası dışındaki seçenek yaptırımlara çevrilip çevrilemeyeceği tartışılmıştır. Kurulun bu konudaki kararı ve gerekçesi nedir?

Ceza Genel Kurulu, bu durumda hapis cezasının adli para cezası dışındaki seçenek yaptırımlara (tedbirlere) çevrilebileceğine karar vermiştir. Gerekçesi şöyledir: TCK m. 58/3, mükerrir sanık hakkında seçimlik cezalardan 'hapis cezası'nın seçilmesini zorunlu kılar. TCK m. 50/2 ise, hapis cezası seçildikten sonra bunun tekrar 'adli para cezasına' çevrilemeyeceğini yasaklar. Kurul, bu iki hükmü birlikte değerlendirerek, yasağın sadece 'adli para cezası' için geçerli olduğunu, kanun koyucunun TCK m. 50/1'de sayılan diğer seçenek yaptırımlar (eğitime devam, kamu hizmeti vb.) için bir yasak getirmediğini belirtmiştir. Ceza hukukundaki kıyas yasağı ve lehe yorum ilkesi gereği, kanunda açıkça belirtilmeyen bir yasağın yorum yoluyla genişletilemeyeceğini vurgulamıştır. Dolayısıyla, mükerrir sanık hakkında zorunlu olarak hapis cezası seçilse bile, mahkeme bu kısa süreli hapis cezasını, adli para cezası hariç olmak üzere, TCK m. 50/1'in (b) ilâ (f) bentlerinde sayılan diğer seçenek tedbirlerden birine çevirebilir. Bu konuda yasal bir engel yoktur.