Taksirli suçtan verilen hapis cezasının TCK m. 50/4 uyarınca adli para cezasına çevrilmesi talebi, mahkeme tarafından 'Yasal koşulları oluşmadığı' şeklinde bir gerekçeyle reddedilmiştir. Ceza Genel Kurulu'nun 2022/516 sayılı kararına göre bu gerekçe neden 'kanuna aykırı ve yetersiz' kabul edilmiştir?

Bu gerekçe, denetime imkan vermeyen, soyut ve kanundaki ibarenin tekrarından ibaret olduğu için 'kanuna aykırı ve yetersiz' kabul edilmiştir. TCK m. 50/4, taksirli suçlarda (bilinçli taksir hariç) hapis cezasının adli para cezasına çevrilebileceğini düzenlerken, bu çevirmenin yapılıp yapılmayacağı konusunda hakime TCK m. 50/1'deki kriterler çerçevesinde bir takdir hakkı tanımıştır. Mahkemenin, bu takdir hakkını neden olumsuz yönde kullandığını, yani cezayı neden paraya çevirmediğini, TCK m. 50/1'de sayılan somut kriterlere (suçlunun kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık, suçun işlenmesindeki özellikler) atıf yaparak açıklaması gerekir. Sadece 'yasal koşulları oluşmadığı' demek, hangi yasal koşulun neden oluşmadığını açıklamamakta ve kararı gerekçesiz bırakmaktadır. Bu durum, Anayasa m. 141 ve CMK m. 34'teki 'gerekçeli karar hakkı'nın ihlalidir. Ceza Genel Kurulu, bu nedenle mahkemenin somut gerekçeler sunarak bir değerlendirme yapması gerektiğine işaretle kararı bozmuştur.