Bir sanık, aynı suç işleme kararı altında, birden fazla sahte belge düzenleyerek devlete karşı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilmektedir. Bu durumda, resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçları arasında 'gerçek içtima' mı yoksa 'fikri içtima' mı uygulanır? Her bir sahte belge ayrı bir suç mu oluşturur?

Bu durumda 'gerçek içtima' kuralları uygulanır. Yani sanık, hem nitelikli dolandırıcılık suçundan hem de resmi belgede sahtecilik suçundan ayrı ayrı cezalandırılır. Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına göre, sahtecilik suçu ile dolandırıcılık suçu farklı hukuki yararları koruyan, farklı suç tipleridir. Sahtecilik 'kamu güvenini', dolandırıcılık ise 'malvarlığı değerlerini' korur. Dolandırıcılık suçunun işlenmesi için sahte belge kullanılması, suçun unsurunu değil, daha ağır cezayı gerektiren nitelikli halini (TCK m. 158/1-d, h vb.) oluşturabilir. Ancak bu durum, sahtecilik suçunun dolandırıcılık suçu içinde eridiği anlamına gelmez. Fail, hem kamu güvenini sarsmış hem de malvarlığına zarar vermiştir. Bu nedenle her iki suçtan da ayrı ayrı sorumlu tutulur. Eylemler 'bir suç işleme kararının icrası kapsamında' işlendiği için, hem dolandırıcılık suçuna (TCK m. 43) hem de sahtecilik suçuna (TCK m. 43) ayrı ayrı zincirleme suç hükümleri uygulanır. Yani sanık, zincirleme nitelikli dolandırıcılık ve zincirleme resmi belgede sahtecilik suçlarından olmak üzere iki ayrı suçtan ceza alır.