Çevrenin taksirle kirletilmesi suçunda (TCK m. 182), ilgili yönetmeliklerde öngörülen emisyon veya deşarj sınır değerlerinin aşılıp aşılmadığının tespiti neden önemlidir? Bu tespit yapılmadan suçun unsurlarının oluştuğu söylenebilir mi?

Bu tespit hayati öneme sahiptir ve bu tespit yapılmadan suçun unsurlarının oluştuğu söylenemez. TCK m. 181 ve 182'deki suçların temel unsurlarından biri, eylemin 'ilgili kanunlarla belirlenen teknik usullere aykırı' olarak gerçekleştirilmesidir. Yargıtay 18. Ceza Dairesi'nin 2018/8238 sayılı kararında da vurgulandığı gibi, bu 'teknik usullere aykırılık' hali, büyük ölçüde Çevre Kanunu'na dayanılarak çıkarılan yönetmeliklerde belirtilen standartlara, limit değerlere ve yöntemlere aykırı davranmayı ifade eder. Dolayısıyla, bir atığın alıcı ortama verilmesinin suçu oluşturup oluşturmadığını belirlemek için, öncelikle o atık türü ve alıcı ortam için ilgili yönetmelikte bir standart veya limit değer öngörülüp öngörülmediğine bakmak gerekir. Bilirkişi incelemesiyle, bu limit değerin aşıldığı bilimsel olarak tespit edilmelidir. Eğer ilgili yönetmelikte bir limit değer yoksa veya var olan limit değer aşılmamışsa, 'teknik usule aykırılık' unsuru gerçekleşmeyeceği için suç da oluşmaz.