YARGITAY 14. CEZA DAİRESİ'nin 2016/188 sayılı kararında, sanığın mağdurenin taytını indirerek okşaması eylemi neden 'nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs' (TCK m. 102/2, 35) olarak değil, 'basit cinsel saldırı' (TCK m. 102/1) olarak kabul edilmiştir? 'Elverişli hareketler' kriteri bu kararda nasıl yorumlanmıştır?

Bu kararda eylemin 'basit cinsel saldırı' olarak kabul edilmesinin nedeni, sanığın hareketlerinin TCK m. 102/2'de tanımlanan 'vücuda organ veya sair bir cisim sokulması' şeklindeki nitelikli hale yönelik 'elverişli icra hareketleri' niteliğinde görülmemesidir. TCK m. 35'e göre teşebbüsün varlığı için, failin kastettiği suçu işlemeye yönelik elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icraya başlaması gerekir. Yargıtay'a göre, sanığın mağdurenin taytını indirip okşaması, kendi başına TCK m. 102/1'deki 'cinsel davranışlarla bir kimsenin vücut dokunulmazlığının ihlâl edilmesi' suçunu, yani basit cinsel saldırıyı zaten tamamlamıştır. Bu eylemin, nitelikli cinsel saldırı suçuna (vücuda organ sokma) yönelik bir 'icra hareketi' olarak kabul edilmesi için, sanığın bu yönde daha ileri bir harekete (kendi cinsel organını çıkarması, mağdurenin bacaklarını ayırmaya çalışması vb.) başlamış olması gerekirdi. Mevcut haliyle eylem, nitelikli hale yönelik bir hazırlık hareketi veya ondan bağımsız bir basit saldırı olarak değerlendirilmiş, 'elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icraya başlama' koşulu nitelikli hal için gerçekleşmemiş sayılmıştır. Bu nedenle suç, tamamlanmış basit cinsel saldırı olarak kabul edilmiştir.