Yargıtay 18. Ceza Dairesi'nin 2015/42905 sayılı kararında, bir aracın egzoz emisyon değerlerinin yüksek çıkmasına rağmen sanık hakkında neden beraat kararı onanmıştır? 'Kast veya taksir derecesinde kusurun' bulunmadığına nasıl ulaşılmıştır?

Kararda beraat hükmünün onanmasının temel nedeni, sanığın 'kast veya taksir derecesinde kusurunun' ispatlanamamış olmasıdır. TCK'ya göre bir fiilin cezalandırılabilmesi için kasten veya en azından taksirle işlenmiş olması gerekir. Somut olayda sanık, denetimden yaklaşık 6 ay önce aracının egzoz muayenesini yaptırmış ve denetim anında hala geçerli olan bir 'egzoz emisyon pulu'na sahiptir. Bu durum, sanığın yasal yükümlülüğünü yerine getirdiğini ve aracının standartlara uygun olduğu varsayımıyla hareket ettiğini göstermektedir. Geçerli bir muayenesi olan bir araç sahibinden, aracının emisyon değerlerinin aniden yükseleceğini öngörmesi ve sürekli kontrol etmesi beklenemez. Sanığın araca '10 numara yağ' gibi standart dışı bir yakıt koyduğuna dair bir delil de yoktur. Bu koşullar altında, sanığın kirlilik neticesini öngördüğü (bilinçli taksir) veya öngörmesi gerektiği halde öngörmediği (bilinçsiz taksir) söylenemez. Gerekli dikkat ve özeni gösterdiğine dair bir karine mevcuttur. Bu nedenle kusurluluğun ispatlanamadığı gerekçesiyle verilen beraat kararı Yargıtay tarafından hukuka uygun bulunmuştur.