TCK m. 35'e göre 'elverişli hareketler' kavramı ne anlama gelmektedir ve Yargıtay uygulamasına göre elverişlilik sadece kullanılan araç açısından mı değerlendirilmelidir?

TCK m. 35'te yer alan 'elverişli hareketler' kavramı, işlenmesi kastedilen suçu meydana getirmeye objektif olarak uygun ve yeterli olan fiilleri ifade eder. Madde gerekçesinde ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2016/1095 E. sayılı kararında da belirtildiği gibi, elverişlilik sadece kullanılan aracın (örn: silahın çalışır durumda olması) niteliğiyle sınırlı değildir. Elverişlilik, 'suçun konusu da dahil olmak üzere bütün fiil yönünden' bulunmalıdır. Örneğin, boş bir eve hırsızlık amacıyla girmeye çalışmak, elverişli bir eylemken; ölmüş bir kişiyi öldürmeye çalışmak, suçun konusu (mağdur) hayatta olmadığı için 'işlenemez suç' kapsamında kalır ve elverişli bir hareket olarak kabul edilemez. Dolayısıyla, elverişlilik, hem failin hareketinin hem de suçun maddi konusunun, suçun kanuni tanımındaki neticeyi doğurmaya uygun olup olmadığına göre bütüncül bir şekilde değerlendirilir.