Suç eşyasını satın alan sanığın, 'Eşyanın çalıntı olduğunu bilmiyordum, fatura sormadım çünkü ikinci el alıyordum' şeklindeki savunması geçerli midir?

Bu savunma genellikle yeterli görülmez. Özellikle değerli bir malın (telefon, bilgisayar, araba vb.) ikinci el dahi olsa, kaynağını ve meşruiyetini (fatura, ruhsat vb.) sorgulamadan, tanınmayan birinden almak, hayatın olağan akışına aykırıdır ve en azından 'bilmesi gereken' bir durumda olduğunu gösterir. Bu durum, kastın varlığına işaret eden bir karine olarak değerlendirilir.