Metinde, Yargıtay'ın vergi suçlarında zincirleme suçu 'hiçbir suçta uygulamadığı bir kriterle' uyguladığı eleştirisi yapılmaktadır. Bu eleştirinin temelinde, vergi suçlarına özgü bu uygulamanın hangi genel ceza hukuku ilkesiyle çeliştiği düşüncesi yatmaktadır?

Bu eleştirinin temelinde, Yargıtay'ın bu uygulamasının, ceza hukukunun 'yorumda ve uygulamada yeknesaklık (birlik)' ve 'eşitlik' ilkeleriyle çeliştiği düşüncesi yatmaktadır. TCK m. 43'teki zincirleme suç hükümleri, tüm suçlar için geçerli olan genel bir normdur. Yargıtay'ın, bu genel normu, sadece vergi suçlarına özgü olarak, kanunda olmayan bir 'takvim yılı' kriteri ekleyerek farklı bir şekilde yorumlaması ve uygulaması, benzer hukuki durumlara farklı kuralların tatbik edilmesi anlamına gelir. Bir kasiyerin zimmet suçunda zincirleme suç yıllara yayılabiliyorken, vergi suçunda yayılamaması, suçlar arasında kanuni bir dayanağı olmayan bir ayrımcılık yaratır ve bu da yeknesaklık ve eşitlik ilkelerini zedeler (sen.av.tr/tr/makale/vergi-suclarinda-cifte-cezalandirma-ve-zincirleme-suc-sorunu).