TMK m. 166/1'e göre, evlilik birliğinin temelden sarsılmasına dayalı bir boşanma davasında, tarafların ikisinin de kusursuz olduğu bir durumda (örneğin, karakter uyuşmazlığı) boşanma kararı verilebilir mi?

Bu konu doktrinde tartışmalı olmakla birlikte, Yargıtay'ın yerleşik uygulamasına göre, TMK m. 166/1'e dayalı boşanma kararı verilebilmesi için 'kusur' bir şarttır. Evlilik birliğinin sarsılması, en azından eşlerden birinin kusurlu bir davranışından kaynaklanmalıdır. Eğer her iki eş de kusursuz ise, sırf 'şiddetli geçimsizlik' veya 'karakter uyuşmazlığı' gibi nedenlerle evlilik birliği sarsılmış olsa bile, mahkeme boşanma kararı veremez. Bu durumda, tarafların anlaşmalı boşanma yoluna gitmeleri veya fiili ayrılık koşullarının (TMK m. 166/4) oluşmasını beklemeleri gerekir. Metinde geçen 'tarafların karakterlerinin ortak yaşama uyum sağlamaması' örneği de, ancak bu uyumsuzluğun bir tarafın kusurlu davranışlarına yansıması halinde bir boşanma sebebi olabilir (avukaterdemozkan.com/miras-hukuku/turk-hukukunda-bosanma-sebepleri/).