Eski TCK m. 191'de mahkemeye tanınan 'tedavi ve/veya denetimli serbestliğe karar verme' yetkisi, takdiri bir yetki miydi yoksa zorunluluk muydu?

Metindeki analize göre bu, takdiri bir yetkiydi. Metinde, 'Kanun koyucu, yerel mahkeme açısından bu yöntemlerden birisini tercih etmeyi zorunlu kılmamış, mahkemenin gerekli görmesi halinde davayı sonuçlandırıp mahkumiyete... karar verebilmesini mümkün kılmıştır' denilmektedir. Bu ifade, mahkemenin, sanığın durumunu, tedaviye veya denetimli serbestliğe olumlu cevap verip vermeyeceğini değerlendirerek, bu tedbirleri uygulamak veya doğrudan bir mahkumiyet hükmü kurmak arasında bir takdir yetkisine sahip olduğunu göstermektedir. Ancak bu takdir yetkisinin keyfi olmaması, olumlu cevap vereceği anlaşılan sanıklar hakkında tedbirin uygulanması gerektiği de vurgulanmıştır (sen.av.tr/tr/makale/eski-ve-yeni-tck-m-191-mukayesesi).