Eski ve yeni TCK m. 191 hükümleri karşılaştırıldığında, 'topluma yeniden kazandırma' ve 'ıslah' amacı açısından hangi düzenlemenin daha etkin olduğu söylenebilir?

Bu sorunun net bir cevabı olmamakla birlikte, her iki düzenlemenin de farklı açılardan etkin olduğu söylenebilir. Eski TCK m. 191, sanığı mutlaka mahkeme önüne çıkararak bir yargılama sürecinden geçiriyor ve tedavi/denetimli serbestlik tedbirini bir 'yargısal denetim' altında uyguluyordu. Bu, sanığın fiilinin ciddiyetini anlaması açısından daha etkili olabilir. Yeni TCK m. 191 ise, kişiyi hiç yargılamadan, 'sanık' damgası vurmadan, soruşturma aşamasında bir 'fırsat' sunarak topluma kazandırmayı hedefliyor. Bu, lekelenmeme hakkı ve sosyal entegrasyon açısından daha yumuşak ve potansiyel olarak daha etkin bir yöntemdir. Ancak beş yıllık erteleme süresinin uzunluğu ve bu süreçteki denetimin etkinliği, yeni sistemin başarısını belirleyen faktörlerdir. Dolayısıyla, birinin mutlak olarak diğerinden daha etkin olduğunu söylemek zordur; bu, uygulamanın başarısına ve bireyin özelliklerine bağlıdır (sen.av.tr/tr/makale/eski-ve-yeni-tck-m-191-mukayesesi).