CMK m. 196/4, hangi koşullarda sanığın duruşmaya SEGBİS aracılığıyla katılmasını öngörmektedir? Yargıtay'ın yerleşik kararlarına göre, mahkemenin bu yola başvururken 'zorunluluk halini' nasıl gerekçelendirmesi gerekmektedir ve bu gerekçelendirmenin yapılmaması hangi usuli sonuca yol açar?

CMK m. 196/4, sanığın SEGBİS aracılığıyla duruşmaya katılmasını bir 'zorunluluk hali'nin varlığına bağlamaktadır. Yargıtay'ın yerleşik kararlarına (örn: (Kapatılan) 16. CD, E.2020/5394) göre, mahkemenin bu zorunluluk halinin ne olduğunu denetime elverecek şekilde, somut ve olaya özgü gerekçelerle kararında belirtmesi gerekir. Sadece 'SEGBİS ile katılımına' gibi genel ve klişe ifadeler yeterli değildir. Mahkeme, sanığı duruşmaya getirmemenin nedenlerini (örneğin, kamu güvenliği riski, sanığın sağlık durumu, ceza infaz kurumunun bulunduğu yerin uzaklığı gibi) somut olgulara dayandırarak açıklamalıdır. Bu gerekçelendirme yapılmadan, özellikle sanığın bizzat hazır bulunma talebi varken, SEGBİS ile savunma alınarak hüküm kurulması, CMK m. 289/1-h kapsamında 'savunma hakkının kısıtlanması' niteliğinde mutlak bir bozma nedenidir (www.zulkufarslan.av.tr/durusmada-hazir-bulunma/).