6526 sayılı Kanun ile mülga Terörle Mücadele Kanunu'nun 10. maddesi uyarınca görevlendirilen ağır ceza mahkemeleri (Özel Yetkili Mahkemeler) kapatıldıktan sonra derdest dosyaların durumu (Geçici m.14/4) ne olmuştur? Bu düzenlemenin Anayasa'ya aykırılığı ve 'tabii yargıç' ilkesiyle ilişkisi konusundaki eleştirileri değerlendiriniz.

6526 sayılı Yasanın 1. maddesi ile 3713 sayılı TMY'ye eklenen geçici 14. maddenin 4. fıkrası uyarınca, mülga TMK m.10 (ve 6352 sayılı K. geçici m.2) uyarınca görev yapan ağır ceza mahkemelerinde derdest bulunan dosyalar, Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihte 'bulundukları aşamadan itibaren' kovuşturmaya devam edilmek üzere yetkili ve görevli mahkemelere devredilmiştir. Bu düzenleme, Özel Yetkili Mahkemelerin 'olağanüstü ve siyasi karar verdiği' yönündeki AİHM içtihatları ve toplumdaki algı (Yasa gerekçesinde de belirtilen tartışmalılık) nedeniyle 'tabii yargıç/doğal yargıç' ilkesine (Anayasa m.37) aykırı olduğu gerekçesiyle eleştirilmiştir. 'Tabii yargıç' ilkesi, suçun işlenmesinden önce o davaya bakacak mahkemenin yasa ile belirlenmiş olmasını ve olağanüstü mahkemelerin yasaklanmasını gerektirir (Anayasa m.148/6-7 atfıyla tabii hakim AYM kararı). Dosyaların 'kaldığı yerden devam etmesi', Özel Yetkili Mahkemelerce yürütülen ve 'hasarlı hukuk' üzerine kurulu olabilecek soruşturma ve delillerin (örn. yapma deliller) yeni mahkemece kabulü anlamına gelir ki bu, adil yargılanma hakkı (Anayasa m.36, AİHS m.6) ve hukuki güvenlik (Anayasa m.2) aleyhine bir durum yaratır ve 'lekelenmeme hakkı, masumiyet karinesi' ilkeleriyle çatışabilir. (6526 S.K. geçici m.14/4, 3713 S.TMY, 6352 S.K., Anayasa m.2, 10, 13, 36, 37, 90/son, 148/6-7, 152, AİHS m.6, AYM kararları)