Türk Medeni Kanunu'nda (TMK) düzenlenen boşanma sebepleri nelerdir? Genel ve özel boşanma sebeplerini sınıflandırarak, aralarındaki temel farkı açıklayınız.

TMK'da boşanma sebepleri genel ve özel sebepler olarak ikiye ayrılır. Genel boşanma sebepleri, evlilik birliğinin temelden sarsılmasına sebep olan ve Kanun'da sınırlı sayıda sayılmayan hallerdir (örn. şiddetli geçimsizlik, güven sarsıcı davranışlar, evlilik yükümlülüklerinin yerine getirilmemesi - TMK m.166/1-2). Özel boşanma sebepleri ise Kanun'da sınırlı sayıda (numerus clausus) sayılmış hallerdir (TMK m.161-165). Bunlar: 1) Zina (Aldatma - TMK m.161), 2) Hayata kast, pek kötü davranış veya onur kırıcı davranış (TMK m.162), 3) Küçük düşürücü suç işleme veya haysiyetsiz hayat sürme (TMK m.163), 4) Terk (TMK m.164), 5) Akıl hastalığı (TMK m.165). Temel fark, genel sebeplerde davacı tarafın karşı tarafın kusurlu olduğunu ve evlilik birliğinin sarsıldığını ispatlaması gerekirken, özel sebeplerde sadece o özel sebebin varlığını ispatlaması yeterlidir. Özel sebep ispatlandığında hakim boşanma veya ayrılık kararı vermek zorundadır (TMK m.161-165). Ancak tazminat ve nafaka gibi konular için kusur oranları yine önem arz eder. (TMK m.161-166)