Ramazan Yıldırım başvurusunda, Anayasa Mahkemesi'nin 'etkili başvuru hakkının ihlali' kararı vermesinin temel sebebi, 5233 sayılı Kanun'un bir tazminat yolu olarak yetersiz olması mıdır, yoksa derece mahkemesinin yorumu mudur?

İhlal kararının temel sebebi, 5233 sayılı Kanun'un bir başvuru yolu olarak yetersiz olması değil, derece mahkemesinin bu kanunu 'öngörülemez ve bariz takdir hatası içeren' bir şekilde yorumlayarak yolu işlevsiz kılmasıdır. AYM, kararında, 5233 sayılı Kanun'un teorik olarak mülkiyet hakkı ihlallerini gidermek için 'etkili bir başvuru yolu' olduğunu kabul etmiştir. Ancak, İdare Mahkemesi'nin, kanunun lafzını ve amacını aşan, başvurucunun 22 yıl önceki mahkumiyetini mevcut zararıyla ilişkilendiren yorumu nedeniyle, teoride etkili olan bu yol pratikte başarı şansı sunma potansiyelini yitirmiştir. Kısacası, ihlalin kaynağı kanunun kendisi değil, kanunun uygulanış biçimi, yani derece mahkemesinin keyfi veya bariz hatalı yorumudur. Bu durum, mülkiyet hakkıyla bağlantılı olarak etkili başvuru hakkının (Anayasa m. 40) ihlal edilmesine yol açmıştır.