Kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki olması, HMK açısından nasıl bir sonuç doğurur? Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 2014/18592 E. sayılı kararında bu durum nasıl değerlendirilmiştir?

Kısa karar (hüküm özeti) ile gerekçeli karar arasında çelişki olması, HMK açısından mutlak bir bozma sebebidir. Mahkemenin duruşma sonunda tefhim ettiği kısa karar, davanın esasını sonuçlandıran asıl hükümdür. Gerekçeli karar, bu kısa karara uygun olmak ve onun gerekçelerini açıklamak zorundadır. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 2014/18592 E. sayılı kararında da belirtildiği gibi, kısa kararda yer almayan bir talebin (yıllık izin alacağı) gerekçeli kararın hüküm fıkrasında kabul edilmesi, iki karar arasında çelişki yaratır. Bu durum, 10.04.1992 tarihli İçtihadı Birleştirme Kararı ve HMK'nın ilgili hükümleri (örneğin, HMK m. 297'nin ruhu) uyarınca kamu düzenine aykırılık ve hükmün karıştırılması olarak kabul edilir. Yargıtay bu tür bir çelişkiyi tespit ettiğinde, başka bir inceleme yapmaksızın, salt bu usuli aykırılık nedeniyle kararı bozar.