Gönderen devletin, kendi diplomatik temsilcisinin misyon aracını kendi topraklarında arayıp arayamayacağı konusundaki hukuki belirsizliğin temel sebebi, 1961 Viyana Sözleşmesi'nin 22. maddesinin lafzında yatan hangi eksikliktir?

Metindeki analize göre, bu hukuki belirsizliğin temel sebebi, 1961 Viyana Sözleşmesi'nin 22. maddesinin 3. fıkrasının (misyon araçlarının dokunulmazlığı) lafzında, aynı maddenin 1. ve 2. fıkralarında olduğu gibi 'kabul eden devlet' ifadesine yer verilmemiş olmasıdır. Maddenin 1. fıkrası misyon binalarının dokunulmazlığını düzenlerken 'Kabul eden Devletin ajanları... giremezler' derken, 3. fıkra 'Misyonun... nakil vasıtaları arama... bağışıktırlar.' şeklinde genel bir ifade kullanmaktadır. Bu genel ifade, lafzi yoruma göre yasağın sadece kabul eden devleti değil, gönderen devleti de kapsadığı sonucuna yol açabilir. Ancak, diplomatik dokunulmazlığın amacının temsilcinin görevini 'kabul eden devlette' etkin yapmasını sağlamak olduğu ve temsilcinin 'gönderen devletin' ceza yargısına tabi olmaya devam ettiği (fonksiyonel dokunulmazlık) düşünüldüğünde, gönderen devletin kendi yargı yetkisi kapsamında kendi misyon aracını arayabileceği de savunulabilir. İşte bu lafzi eksiklik ve amaçsal yorum arasındaki gerilim, hukuki belirsizliğin temel sebebidir.