Çocukların cinsel istismarı suçunda (TCK m. 103), suçun 'vasi, eğitici, öğretici, bakıcı, koruyucu aile' gibi kişiler tarafından işlenmesi neden nitelikli hal olarak kabul edilmiştir?

Bu durumun nitelikli hal olarak kabul edilmesinin temel nedeni, bu kişilerin çocuk üzerindeki özel 'koruma, bakım ve gözetim yükümlülüğü' ile aradaki 'güven ilişkisi'dir. Madde gerekçesinde de belirtildiği gibi, bu kişiler normalde çocuğu dış tehlikelere karşı korumak, onun bedensel ve ruhsal gelişimini sağlamakla yükümlüdür. Bu temel yükümlülüklerini ihlal ederek, kendilerine duyulan güveni ve sahip oldukları nüfuzu kötüye kullanmak suretiyle çocuğa karşı cinsel istismar suçunu işlemeleri, fiilin haksızlık içeriğini ve ahlaki kınanabilirliğini ciddi şekilde artırmaktadır. Kanun koyucu, bu özel güven ilişkisinin istismar edilmesini, suçun temel şekline göre daha ağır bir ceza ile cezalandırmayı uygun görmüştür. Bu, TCK m. 103/3-d bendinde düzenlenmiştir.