Yargıtay 7. Ceza Dairesi ile 19. Ceza Dairesi'nin araç cam filmi konusundaki kararları arasındaki temel görüş ayrılığı nedir? Bu ayrılık, kanun ve yönetmelik yorumlamasındaki hangi farklılıktan kaynaklanmaktadır?

İki dairenin kararları arasındaki temel görüş ayrılığı, KTK m. 30/1-b'deki 'görüşü engelleme' kriterinin nasıl yorumlanacağı ve yönetmelik hükmünün bu yorumdaki yeridir. - **Yargıtay 19. Ceza Dairesi (2016/376 E.):** Kanundaki lafzı esas alarak, ceza uygulanabilmesi için filmin 'sürücünün görüşünü engellediğine' dair somut bir tespit veya rapor olması gerektiğini vurgulamıştır. Sadece filmin varlığının ceza için yeterli olmadığını, kanundaki şartın gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması gerektiğini savunmuştur. Bu görüş, kanunun yönetmelikten üstün olduğu ve kanundaki açık kriterin esas alınması gerektiği yönündedir. - **Yargıtay 7. Ceza Dairesi (2013/3383 E.):** Daha geniş bir yorum benimseyerek, Karayolları Trafik Yönetmeliği'ndeki 'görüntüyü değiştirecek seviyede renkli kullanım' yasağını da dikkate almıştır. 'Görünüş' ve 'görüntü' kavramlarını eşdeğer tutarak, filmin sürücünün görüşünü engellemesinin yanı sıra, dışarıdan aracın içinin görünmesini engelleyecek şekilde görüntüyü değiştirmesini de yasak kapsamında değerlendirmiştir. Bu yorum, yönetmelik hükmünü kanunla birlikte ve onu tamamlayıcı bir unsur olarak ele almaktadır. Temel fark, bir dairenin katı bir şekilde kanunun lafzına ('görüşü engelleme') bağlı kalması, diğerinin ise yönetmelik hükmünü de ('görüntüyü değiştirme') yasağın kapsamına dahil ederek daha geniş bir yorum yapmasıdır.