Bir sanığın elindeki bıçakla mağduru yaralaması eyleminde, kasten öldürmeye teşebbüs ile kasten yaralama suçları arasındaki ayrımda, failin olaydan sonra mağduru hastaneye götürmesi veya tıbbi yardım sağlaması, failin kastının belirlenmesinde nasıl bir rol oynar?

Bu durum, failin 'öldürme kastıyla' değil, 'yaralama kastıyla' hareket ettiğine dair önemli bir gösterge olarak kabul edilir. Failin, eyleminden sonra pişmanlık göstererek mağdurun hayatını kurtarmak için çaba sarf etmesi, neticenin (ölümün) gerçekleşmesini istemediğini, iradesinin sadece yaralamaya yönelik olduğunu ortaya koyar. Bu, 'gönüllü vazgeçme' (TCK m.36) benzeri bir durum olmasa da, failin baştaki kastının niteliğini (animus necandi - öldürme kastı) sorgulatan ve eylemin kasten yaralama olarak nitelendirilme ihtimalini güçlendiren önemli bir fiili delildir. (Kaynak: dogrudan-kast-olasi-kast-ve-bilincli-taksir-tartismasi)