Eşlerden birinin ölümü üzerine, sağ kalan eşin evlilik sırasında 'iyi niyetli' olup olmadığının ispatı kime aittir?

İspat yükü, sağ kalan eşin kötü niyetli olduğunu ve dolayısıyla mirasçı olmaması gerektiğini iddia eden tarafa, yani genellikle ölenin diğer mirasçılarına aittir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 02.11.2011 tarihli kararında da belirtildiği gibi, 'Kanunun iyi niyete hukuki bir sonuç bağladığı durumlarda, asıl olan iyi niyetin varlığıdır.' Bu bir karinedir. Dolayısıyla, sağ kalan eşin kötü niyetli olduğu, evliliğin butlanını gerektiren sebebi (örneğin diğer eşin evli olduğunu) evlenirken bildiği, davayı açan ilgililer tarafından kanıtlanmalıdır. (Kaynak: evliligin-iptali-davasi-nedir.html)