Bir ceza davasında, mahkumiyet için tek delilin, soruşturma aşamasında müdafii olmaksızın dinlenen bir tanığın (veya kendi dosyasının şüphelisinin) beyanları olması durumunda, Yargıtay bu delilin mahkumiyet için yeterliliğini nasıl değerlendirmektedir?

Yargıtay 10. Ceza Dairesi'nin 18.05.2023 tarihli kararına göre, bu durum mahkumiyet için yeterli değildir. Sadece soruşturma aşamasında, üstelik müdafii hazır bulunmaksızın alınan bir beyan, tek başına 'her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil' niteliği taşımaz. Özellikle bu tanık kovuşturma aşamasında mahkeme huzurunda dinlenmemişse, sanığın ve müdafiinin ona soru sorma imkanı bulamaması nedeniyle 'yüz yüzelik' ve 'çelişmeli yargılama' ilkeleri de ihlal edilmiş olur. Bu durumda, 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesi gereğince, sanığın beraatine karar verilmesi gerekir. (Kaynak: gorusme-tutanagina-dayanilarak-yapilan-arama)