Farklı kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan tutuklu karı-kocanın telefonla görüştürülmesi talebi, Yargıtay tarafından hangi gerekçelerle hukuken mümkün görülmemiştir?

Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 2017/1075 E., 2017/2066 K. sayılı kararında, bu talebin hukuken mümkün olmadığı iki temel gerekçeye dayandırılmıştır: 1) Teknik ve Mevzuat Engeli: Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Tüzük'ün 88. maddesinin (o) bendindeki 'Hükümlülere dışarıdan telefon açılmak suretiyle görüşme yaptırılmaz' şeklindeki düzenleme. Bu hüküm, bir cezaevinden diğerinin aranarak görüşme yapılmasını engellemektedir. Kararda ayrıca kurumların teknik altyapısının da buna uygun olmadığı belirtilmiştir. 2) Usul Eksikliği: Tutuklunun, doğrudan infaz hakimliğine başvurmak yerine öncelikle bulunduğu ceza infaz kurumu idaresinden talepte bulunması, talebin reddi halinde bu işleme karşı infaz hakimliğine şikayette bulunması gerekirdi. Doğrudan infaz hakimliğinden talepte bulunulması usule aykırı bulunmuştur. (Kaynak: infaz-kanunu-madde-66-hukumlunun-telefon-ile-haberlesme-hakki.html)