Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2019/1190 K. sayılı kararında, mahkemenin direnme gerekçesi olarak 'benzer konudaki başka bir direnme kararının Hukuk Genel Kurulu'nda onandığı' yönündeki argümanı neden hukuken bir gerekçe olarak kabul edilmemiştir?

Kararda bu durum açıkça belirtilmese de, hukukun genel ilkelerine göre, her dava kendi somut koşulları içinde değerlendirilir. Bir mahkemenin, kendi önündeki bir davada, başka bir dosyada verdiği kararın Hukuk Genel Kurulu tarafından (onama veya başka bir nedenle) kesinleşmesini beklemesi veya bunu bir gerekçe olarak sunması, 'derdestlik' veya 'kesin hüküm' gibi usuli kurumlara uymaz. Her dosyanın delil durumu ve hukuki nitelendirmesi farklı olabilir. Mahkeme, önündeki uyuşmazlığı kendi delillerine ve hukuki dayanaklarına göre çözmekle yükümlüdür. Başka bir dosyanın akıbetine dayanarak karar vermek, o dosyanın emsal niteliği olsa bile, yeterli ve geçerli bir gerekçe oluşturmaz. (Kaynak: su-aboneligi-icin-kanal-katilim-bedeli, YHGK E. 2017/1033 K. 2019/1190)