Metinde, TCK m. 188'in (Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti) başlığı ile 3. fıkrasının içeriği arasında nasıl bir çelişki olduğu ve bu çelişkinin 'kanunilik' ilkesi açısından nasıl aşıldığı açıklanmaktadır?

Çelişki, maddenin başlığında 'ticaret' kelimesinin geçmesine rağmen, 3. fıkrasında sayılan seçimlik hareketler arasında maddi bir karşılık gerektirmeyen 'başkalarına verme' eyleminin de yer almasıdır. Bu durum, başlığa bakıldığında sanki suçun oluşumu için ticari bir amaç veya kazanç gerekliymiş gibi bir izlenim yaratırken, madde metni çok daha geniş bir fiil yelpazesini suç olarak tanımlamaktadır. 'Kanunilik' ilkesi gereği, bir suçun unsurları belirlenirken kanun maddesinin metni (lafzı) esastır; başlık ve gerekçe ise bağlayıcı değil, yorumda yardımcıdır. Bu nedenle uygulama, maddenin başlığına değil, açıkça 'başkalarına veren' ifadesini içeren fıkra metnine göre hareket etmektedir. Sonuç olarak, bir kişinin maddi karşılık olmaksızın, şahsi kullanım amacı dışında bir başkasına uyuşturucu vermesi, maddenin lafzı gereği TCK m. 188/3 kapsamındaki suçu oluşturmaktadır. Metin yazarı bu durumu eleştirmekte ancak çözümün yasayı farklı uygulamak değil, yasa değişikliği olduğunu belirtmektedir. (Kaynak: kanunilik-hukukilik-kanunculuk-ve-adalet-sorunu, TCK m. 188)