İnfaz Kanunu m. 66 kapsamında yapılan idari nitelikteki bir telefon dinlemesi sonucu elde edilen ve suç ikrarı içeren bir kayıt, CMK hükümleri çerçevesinde ceza muhakemesinde delil olarak kullanılabilir mi? Yargıtay 18. Ceza Dairesi'nin 2017/3449 K. sayılı kararındaki karşı oy gerekçesini esas alarak tartışınız.

Yargıtay 18. Ceza Dairesi'nin ilgili kararındaki karşı oy gerekçesine göre, bu kayıt delil olarak kullanılamaz. Karşı oyun temel argümanları şunlardır: 1) İnfaz Kanunu m. 66 uyarınca yapılan dinleme, cezaevinde disiplini sağlamaya yönelik idari bir tedbirdir, adli bir dinleme değildir. 2) Ceza muhakemesinin temel amacı maddi gerçeğe ulaşmak olsa da bu, hukuka uygun delillerle yapılmalıdır (CMK m. 217/2). 3) CMK m. 135, iletişimin denetlenmesini ancak belirli katalog suçlar için ve hakim kararıyla mümkün kılmaktadır. Hakaret suçu bu katalogda yer almaz. 4) İdari bir tedbirle elde edilen delilin, CMK'nın öngördüğü sıkı şartlara tabi adli dinleme kurallarını baypas ederek ceza yargılamasında kullanılması, 'hukuka aykırı delil' yasağını ihlal eder. Dolayısıyla, idari dinleme sonucu elde edilen bu kayıt, mutlak delil değerlendirme yasağı kapsamında olduğundan hükme esas alınamaz ve dışlanması gerekir. (Kaynak: infaz-kanunu-madde-66-hukumlunun-telefon-ile-haberlesme-hakki.html, Yargıtay 18. CD E. 2015/7921, K. 2017/3449 Karşı Oy)