Yargıtay, sarkıntılık suçu ile cinsel saldırı/istismar suçları arasındaki ayrımda, eylemin 'herhangi bir olay için, şablon bir hareket tarzı belirlemeye imkan olamayacağı' görüşüyle neyi ifade etmek istemektedir?

Yargıtay bu ifadesiyle, cinsel dokunulmazlığa karşı suçların değerlendirilmesinde mekanik ve katı kuralların uygulanamayacağını vurgulamaktadır. Her olay kendi özgün koşulları içinde değerlendirilmelidir. Örneğin, 'her öpme sarkıntılıktır' veya 'her kalçaya dokunma cinsel saldırıdır' gibi şablon ve kesin yargılar oluşturmak, ceza hukukunun temel ilkelerinden olan 'olayın bireyselleştirilmesi' ve 'hakkaniyet' ilkelerine aykırı olur. Bir eylemin niteliği; failin kastına, mağdurun durumuna, olayın geçtiği ortama, temasın süresine ve yoğunluğuna göre değişebilir. Bu nedenle hakim, her somut olayda tüm delilleri bir bütün olarak değerlendirerek, eylemin sarkıntılık düzeyinde mi kaldığına yoksa daha ağır bir suç olan cinsel saldırı/istismar boyutuna mı ulaştığına karar vermelidir. Bu, hakimin takdir yetkisinin önemini ve 'kanunilik' ilkesinin katı bir şekilcilikle yorumlanamayacağını gösterir (sen.av.tr/tr/makale/sarkintilik-sucunda-olcutler).