Kasten yaralama suçunun, mağdurun 'duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına' (TCK m. 87/1-a) veya 'işlevinin yitirilmesine' (TCK m. 87/2-b) neden olması halleri arasındaki fark nedir ve bu fark cezayı nasıl etkiler?

TCK m. 87, kasten yaralamanın neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerini düzenlerken, oluşan zararın derecesine göre bir ayrım yapmıştır. 'İşlevin sürekli zayıflaması' (m. 87/1-a), organın veya duyunun fonksiyonunu tamamen kaybetmemesi, ancak eskiye oranla daha az verimle çalışması durumudur (örn: bir gözün görme oranının %50 düşmesi, bir kulağın işitme yeteneğinin zayıflaması). Bu durumda temel ceza yarı oranında artırılır. 'İşlevin yitirilmesi' (m. 87/2-b) ise, organın veya duyunun fonksiyonunu tamamen, geri döndürülemez bir şekilde kaybetmesidir (örn: bir gözün tamamen kör olması, bir kulağın hiç duymaması). Bu durum daha ağır bir sonuç olduğu için, temel ceza bir kat artırılır. Aradaki fark, zararın kalıcı nitelikteki ağırlığıdır (barandogan.av.tr/blog/ceza-hukuku/iskence-sucu-cezasi-nedir.html - Kıyasen TCK 95 ile ilişkilendirilmiştir).