5237 sayılı TCK'nın 'zaman bakımından uygulanma' ilkesi (TCK m. 7), 'lehe olan kanunun geriye yürümesi' prensibini nasıl düzenlemiştir? 'İnfaz rejimine ilişkin' hükümler bu kuralın istisnası mıdır?

TCK m. 7, ceza kanunlarının zaman bakımından uygulanmasında temel ilkeyi belirler: Kural, fiilin işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun uygulanmasıdır (ileri yürüme). Ancak, bu kuralın en önemli istisnası 'lehe olan kanunun geriye yürümesi' prensibidir (TCK m. 7/2). Buna göre, suç işlendikten sonra yürürlüğe giren yeni bir kanun, önceki kanuna göre failin lehine hükümler (daha az ceza, yeni bir indirim nedeni, suçun ortadan kaldırılması vb.) içeriyorsa, yeni kanun geçmişe yürüyerek (geriye yürüyerek) uygulanır. Eğer hüküm verildikten sonra lehe kanun çıkarsa, infaz aşamasında da bu kanun uygulanır. Ancak, TCK m. 7/3, bu kurala bir istisna getirmiştir: 'Hapis cezasının ertelenmesi, koşullu salıverilme ve tekerrür gibi infaz rejimine ilişkin hükümler derhal uygulanır.' Yani, infaz rejimini düzenleyen kanunlar, lehe veya aleyhe olduğuna bakılmaksızın, kural olarak geriye yürümez ve yürürlüğe girdikleri andan itibaren uygulanırlar. (Anayasa Mahkemesi'nin bu konuda farklı kararları da bulunmaktadır.)