5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 223'te sayılan 'hüküm' çeşitlerinden hangileri, verilen kararın esasına ilişkin bir değerlendirme içerir ve 'kesin hüküm' (res judicata) etkisi yaratır?

CMK m. 223'te sayılan hüküm çeşitlerinden, kararın esasına girilerek verilen ve bu nedenle kesin hüküm etkisi yaratanlar şunlardır: 1. Beraat Kararı (m. 223/2): Sanığın isnat edilen suçu işlemediğinin veya suçun unsurlarının oluşmadığının tespitiyle, uyuşmazlığın esasını çözer. 2. Mahkumiyet Kararı (m. 223/5): Sanığın suçu işlediğinin sabit görülmesiyle, yine uyuşmazlığın esasını çözer. 3. Ceza Verilmesine Yer Olmadığı Kararı (m. 223/3-4): Sanığın fiili işlediği kabul edilmekle birlikte, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı, meşru savunmada sınırın aşılması gibi bir hukuka uygunluk veya kusurluluğu kaldıran nedenin varlığı nedeniyle ceza verilmemesidir. Bu da fiilin esasına ilişkin bir değerlendirme içerir. Buna karşılık, 'davanın reddi' (m. 223/7) veya 'davanın düşmesi' (m. 223/8) gibi kararlar, davanın esasına girilmeden, dava şartlarının yokluğu (örneğin aynı fiilden derdest dava olması) veya muhakeme engelleri (ölüm, af, zamanaşımı) nedeniyle verildiği için, kural olarak esasa ilişkin bir kesin hüküm etkisi yaratmazlar.