TMK m. 348/1'de velayetin kaldırılması sebebi olarak sayılan 'ananın ve babanın... başka bir yerde bulunması' hali, her durumda velayetin kaldırılmasını gerektirir mi? Bu sebebin uygulanmasında hangi kriterler gözetilmelidir?

Hayır, her durumda velayetin kaldırılmasını gerektirmez. 'Başka bir yerde bulunma' hali, tek başına mutlak bir sebep değildir. Bu sebebin velayetin kaldırılmasını gerektirmesi için, bu durumun ebeveynin 'velayet görevini gereği gibi yerine getirmesini' engellemesi ve 'çocuğun menfaatinin ve gelişiminin tehlikeye düşmesi' şarttır. Mahkeme, bu durumu değerlendirirken şu kriterleri gözetmelidir: 1) Ayrılığın Süresi ve Niteliği: Ayrılık geçici ve kısa süreli midir, yoksa sürekli ve belirsiz bir nitelik mi taşımaktadır? 2) Ebeveynin Çocuğuyla İlişkisi: Ebeveyn, uzakta olmasına rağmen çocuğuyla iletişimini sürdürüyor mu, maddi ve manevi desteğini devam ettiriyor mu? 3) Çocuğun Bakım Durumu: Ebeveynin yokluğunda çocuğa kimin baktığı ve bakımın çocuğun menfaatine uygun olup olmadığı. 4) Diğer Koruma Önlemlerinin Yeterliliği: Velayetin kaldırılması son çaredir. Çocuğun bir aile yanına yerleştirilmesi gibi daha hafif bir önlemle menfaati korunabiliyorsa, velayetin kaldırılmasına karar verilemez. Örneğin, yurtdışında çalışan bir babanın, çocuğunu Türkiye'de güvenilir akrabalarına bırakması ve düzenli olarak ilgilenmesi, tek başına velayetin kaldırılması için yeterli değildir.