7315 sayılı Kanun'a göre yapılan güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu m. 48'de sayılan memuriyete engel mahkumiyet şartlarına ek olarak mı uygulanır, yoksa bu şartların bir yorumlanma biçimi midir? İki kanun arasındaki normlar hiyerarşisi açısından durumu değerlendiriniz.

7315 sayılı Kanun, 657 sayılı Kanun m. 48'deki şartlara 'ek olarak' uygulanan ve memuriyete girişte ilave koşullar getiren özel bir kanundur. 657 sayılı Kanun m. 48'deki mahkumiyet şartları, objektif ve kesinleşmiş yargı kararlarına dayanan 'mutlak' engellerdir. Bu şartlardan birini taşıyan kişi, başka hiçbir araştırmaya gerek kalmaksızın memur olamaz. 7315 sayılı Kanun ise, bu objektif engellerin bulunmadığı durumlarda dahi, daha sübjektif ve yoruma açık olan 'olgusal veriler', 'irtibat', 'iltisak' gibi kavramlar üzerinden bir 'uygunluk' denetimi yapar. Normlar hiyerarşisi açısından, her iki kanun da aynı düzeydedir (kanun). Ancak 7315 sayılı Kanun, güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması konusunda 'özel kanun' niteliğindedir. 'Özel kanun, genel kanundan önce gelir' (lex specialis derogat legi generali) ilkesi gereğince, memuriyete veya kamu görevine atanacak kişiler hakkında, 657'deki genel şartlara ek olarak, 7315 sayılı Kanun'daki özel araştırma ve soruşturma usullerinin de uygulanması gerekir. Yani bu kanun, m. 48'in bir yorumu değil, ona eklenen yeni ve bağımsız bir prosedürdür.