CMK m. 14'te düzenlenen yabancı ülkede işlenen suçlarda yetki kurallarının, TCK m. 12'de düzenlenen 'ikincil (subsidiar) yetki' ilkesiyle ilişkisini kurunuz. TCK m. 12'deki 'Adalet Bakanının istemi' şartı, CMK m. 14'teki yargılama sürecini nasıl etkiler?

TCK m. 12, yabancı bir failin, yabancı bir ülkede, bir Türk vatandaşına veya Türkiye'nin zararına işlediği belirli suçlardan dolayı Türkiye'de yargılanabilmesinin maddi ceza hukuku koşullarını düzenler. Bu, 'ikincil yetki'dir, çünkü asıl yargılama yetkisi suçun işlendiği ülkededir. Türkiye'nin yargılama yapabilmesi için TCK m. 12'deki şartların (failin Türkiye'de bulunması, Adalet Bakanı'nın istemi vb.) gerçekleşmesi gerekir. CMK m. 14 ise, TCK m. 12 gibi maddeler uyarınca Türkiye'de yargılama yapılmasına karar verildikten *sonra*, bu yargılamanın 'hangi yerdeki' Türk mahkemesinde yapılacağını belirleyen bir usul kuralıdır. Dolayısıyla, TCK m. 12'deki 'Adalet Bakanının istemi' şartı, bir soruşturma şartıdır. Bu istem olmadan, CMK m. 14'e göre bir yetkili mahkeme belirlemenin anlamı kalmaz, çünkü ortada kovuşturulabilir bir suç yoktur. Adalet Bakanı'nın istemiyle Türkiye'nin yargılama yetkisi doğduktan sonra, CMK m. 14 devreye girer ve bu yargılamayı yapacak mahkemenin coğrafi yetkisi belirlenir.