5237 sayılı TCK m.6/3-d'de 'yargı görevi yapan'lar arasında sayılan avukat, hakim ve savcıların, adliye yemekhaneleri, otoparkları gibi ortak kullanım alanlarında farklı muamelelere tabi tutulması, TCK'daki bu tanımın ruhuna uygun mudur?

Hayır, uygun değildir. TCK'nın bu tanımı, ceza kanunu uygulamasında bu üç meslek grubunun da adaletin tecellisinde rol alan 'yargı mensubu' olduğunu ve benzer bir statüye sahip olduğunu kabul etmektedir. Bu tanımın ruhu, yargının sacayakları arasında bir hiyerarşi olmadığını, her birinin kendi görev alanı içinde eşit bir değere ve saygınlığa sahip olduğunu vurgulamaktır. Adliyelerdeki ortak kullanım alanlarında avukatlara yönelik kısıtlayıcı veya ayrımcı uygulamalar, bu yasal tanımın ruhuyla ve 'eşitlik' ilkesiyle çelişir. Bu tür uygulamalar, avukatı yargının bir parçası olarak değil, dışarıdan bir 'ziyaretçi' gibi konumlandırır ve savunmanın saygınlığını zedeler. Kanun, bu üç mesleği 'yargı görevi' ortak paydasında birleştirirken, bu tür fiili ayrımcılıklar bu birliği ve eşitliği bozmaktadır.