CMK m. 14/1 ve 14/3, yabancı ülkede işlenen suçlarda yetkili mahkemenin belirlenmesine ilişkin farklı usuller öngörmektedir. Bu iki fıkra arasındaki temel fark nedir ve hangi durumlarda hangisi uygulanır?

İki fıkra arasındaki temel fark, şüphelinin veya sanığın Türkiye'de bulunup bulunmamasında ve hukuki durumunun belirli olup olmamasında yatar. - CMK m. 14/1: Bu fıkra, yabancı ülkede suç işlemiş olan şüphelinin/sanığın Türkiye'de bulunduğu veya yerleşim yerinin bilindiği durumlar için geçerlidir. Bu durumda yetki, CMK m. 13'e atıfla belirlenir. Yani yetkili mahkeme, şüphelinin/sanığın yakalandığı yer, yakalanmamışsa Türkiye'deki yerleşim yeri, o da yoksa Türkiye'deki son adresinin bulunduğu yer mahkemesidir. Burada bir belirsizlik yoktur ve genel kurallar işler. - CMK m. 14/3: Bu fıkra ise, bir 'boşluk doldurma' kuralıdır. Şüpheli veya sanık Türkiye'de yakalanmamış, yerleşmemiş veya adresi de yoksa, m. 14/1'deki kurallar uygulanamaz hale gelir. Yargılamanın yapılabilmesi için bir mahkemenin yetkili kılınması gerekir. İşte bu durumda, Adalet Bakanı'nın istemi ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı'nın başvurusu üzerine Yargıtay, yetkili mahkemeyi resen belirler. Bu, istisnai ve özel bir yetki belirleme usulüdür.