Temyiz incelemesinde 'sebeple bağlılık' kuralı (CMK m. 294) ne anlama gelir? Bu kuralın istisnası var mıdır?

Temyiz incelemesinde 'sebeple bağlılık' kuralı, Yargıtay'ın kural olarak temyiz dilekçesinde gösterilen hukuka aykırılık sebepleriyle sınırlı bir inceleme yapacağını ifade eder (CMK m. 294/1). Yani, temyiz eden taraf, hükmün neden bozulması gerektiğini gerekçeleriyle birlikte dilekçesinde belirtmek zorundadır ve Yargıtay, bu belirtilen sebeplerin dışına çıkarak bir inceleme yapmaz. Ancak bu kuralın önemli bir istisnası vardır. CMK m. 289'da sayılan 'hukuka kesin aykırılık halleri', temyiz dilekçesinde ileri sürülmemiş olsalar bile Yargıtay tarafından re'sen (kendiliğinden) dikkate alınır ve bozma nedeni yapılır. Örneğin, mahkemenin kanuna uygun olarak teşekkül etmemiş olması, kanuni gerekçeden yoksun bir hüküm kurulması veya duruşmanın kapalı yapılmasına ilişkin kurallara uyulmaması gibi durumlar, CMK m. 289 kapsamında olup, sebeple bağlılık kuralının istisnasını oluşturur.