5271 sayılı CMK'nın 13. maddesinin 2. fıkrası, şüpheli veya sanığın Türkiye'de yerleşim yeri yoksa, yetkili mahkemenin 'Türkiye'de en son adresinin bulunduğu yer mahkemesi' olduğunu belirtir. Buradaki 'adres' kavramından ne anlaşılmalıdır? Geçici bir otel konaklaması bu kapsamda mıdır?

CMK m. 13/2'deki 'adres' kavramı, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nda tanımlanan resmi 'yerleşim yeri adresi' veya 'diğer adres' gibi teknik bir anlam taşımaz. Bu madde, yetki boşluğunu doldurmaya yönelik pratik bir kural getirdiği için, buradaki 'adres' kavramı, şüpheli veya sanığın Türkiye ile coğrafi bir bağ kurmasını sağlayan, bilinen **fiili olarak en son bulunduğu veya kaldığı yer** olarak geniş yorumlanmalıdır. Ancak, bu adresin, kişinin hayatının olağan akışı içinde belirli bir süre kaldığı, bir miktar kalıcılık ve devamlılık arz eden bir yer olması gerekir. Çok kısa süreli, geçici ve tesadüfi bir konaklama (örneğin, bir gece kalınan bir otel veya bir arkadaş evi), genellikle 'en son adres' olarak kabul edilmez. Eğer sanığın daha önce belirli bir süre yaşadığı bir şehir veya ilçe varsa, o yerin adresi esas alınır. Eğer Türkiye ile tek bağlantısı bir gecelik otel konaklaması ise ve başka hiçbir bağ kurulamıyorsa, bu durumda CMK m. 13/3'e geçilerek, 'ilk usul işleminin yapıldığı yer' mahkemesi yetkili kılınmalıdır. Yorum, olayın somut özelliklerine göre, sanığın ülke ile kurduğu bağın niteliği dikkate alınarak yapılmalıdır.