Anlaşmalı boşanma protokolünde, 'ziynet ve ev eşyalarının paylaşımı' konusunda bir hüküm bulunması zorunlu mudur? Eğer bu konuda bir hüküm yoksa, taraflar boşanma kesinleştikten sonra bu eşyalar için dava açabilir mi?

Hayır, anlaşmalı boşanma protokolünde ziynet ve ev eşyalarının paylaşımına ilişkin bir hüküm bulunması **zorunlu (kurucu) bir unsur değildir**. TMK m. 166/3, anlaşmalı boşanma için tarafların 'boşanmanın malî sonuçları ile çocukların durumu' hususunda anlaşmalarını şart koşar. Bu zorunlu unsurlar; maddi/manevi tazminat, yoksulluk nafakası ve çocuk varsa velayet ile iştirak nafakasıdır. Ziynet eşyaları ve ev eşyaları ise, kural olarak mal rejiminin tasfiyesi kapsamında veya kişisel mal iddiasıyla ayrı bir davanın konusunu oluşturur. Eğer protokolde, tarafların mal paylaşımı, ziynet eşyaları ve ev eşyaları konusunda 'birbirlerinden herhangi bir talepleri olmadığı' veya 'bu konularda anlaştıkları ve tüm haklarından feragat ettikleri' gibi genel bir ibra hükmü yoksa, bu konularda hiç değinilmemişse, taraflar boşanma kararı kesinleştikten sonra, yasal zamanaşımı süreleri içinde, bu eşyaların iadesi veya bedelinin tahsili için ayrıca **dava açabilirler**. Protokolde bu konuda bir sessizlik olması, bu haklardan feragat edildiği anlamına gelmez. (Bkz: oner.av.tr/anlasmali-bosanma-protokolu/)