Hukuk devleti ilkesinin bir gereği olan 'belirlilik' ilkesi, kanunların hangi niteliklere sahip olmasını gerektirir? Bu ilke, bireylerin hukuki güvenliği ile nasıl bir ilişki içindedir?

Anayasa m. 2'de yer alan hukuk devletinin temel ilkelerinden olan 'belirlilik' ilkesi, yasal düzenlemelerin hem bireyler hem de idare açısından herhangi bir tereddüde veya şüpheye yer vermeyecek şekilde; - **Açık,** - **Net,** - **Anlaşılır,** - **Uygulanabilir** olmasını gerektirir. Ayrıca, bu ilke, kamu otoritelerinin keyfi uygulamalarına karşı koruyucu tedbirler içermesini de zorunlu kılar. Bireylerin hukuki güvenliği ile doğrudan bir ilişki içindedir. Zira hukuki güvenlik, bireylerin, hangi somut eylem ve olguya hangi hukuki sonucun veya yaptırımın bağlandığını önceden bilebilmelerini, tüm eylem ve işlemlerinde devlete güven duyabilmelerini ve devletin de bu güveni sarsıcı yöntemlerden kaçınmasını gerektirir. Belirsiz, soyut ve yoruma aşırı açık kanunlar, idarenin keyfi hareket etmesine zemin hazırlayarak hukuki güvenliği ortadan kaldırır. (Bkz: sen.av.tr/tr/makale/iddianamenin-savciya-aciklatilmasinin-hukukiligi)